De Great Sail Peak (rechts) in Stewart Valley

Nederlandse Baffin Island,
Stewart Valley Expeditie 2006

Update: lees ook het verhaal over de voorbereiding van het team.
Update #2: lees ook het tweede verhaal over de voorbereiding.
Update #3: vanaf nu wordt er ook een logboek bijgehouden!

Op zoek naar de laatste grenzen van het echte klimavontuur, zal een team van de beste Nederlandse bigwall-klimmers begin mei 2006 vertrekken richting het arctisch gebied van Baffin Island in het uiterste noorden van Canada. Ruim 500 kilometer boven de noordpoolcirkel zullen Martin Fickweiler (1977), Roland Bekendam (1958) en Rens Horn (1970) proberen om een nieuwe route te openen op één van de vele maagdelijke wanden die Stewart Valley rijk is. Vanwege de schier onuitputtelijke voorraad aan wanden en de veranderlijke omstandigheden zal ter plekke een kilometer hoge, verticale rotswand uitgekozen worden voor een eerstbeklimming.

Na een behoorlijk aantal bigwall-expedities en -reizen onder aanvoering van Martin Fickweiler is dit de grootste bigwall uitdaging die ooit door Nederlanders is aangegaan. Sowieso wordt dit één van de belangrijkste Nederlandse expedities van de afgelopen jaren, aangezien de meeste expedities in de Himalaya dat woord nauwelijks meer waard zijn. Om Ronald Naar te quoten naar aanleiding van zijn poolreizen: "Ik wilde laten zien dat veel Nederlandse klimmers zich in de verkeerde, platgetreden richting ontwikkelen - de Himalaya, in plaats van Baffin Island, Antarctica, Groenland en Patagonië, terwijl daar de echt uitdagende bergen liggen."

Ook Herman Plugge, voorzitter van de NKBV Commissie Expedities en Alpine Topsport, valt hem daarin bij: "Lag enkele jaren geleden op expeditiegebied de nadruk op het klimmen van achtduizenders, de laatste jaren verschuift het aandachtsgebied naar technisch zeer moeilijke routes in de meest afgelegen gebieden op aarde. Het betreft hier een expeditie die voor Nederlandse begrippen vernieuwend is en internationaal de aandacht trekt. De klimmers zijn zeer ervaren en hebben reeds vele zware beklimmingen buiten de Alpen op hun naam staan. Het verheugt de Nederlandse Klim- en Bergsport Vereniging deze expeditie mede financieel te kunnen ondersteunen."

Kaart Baffin Island

Baffin Island is een eiland in de 'Northern Territories' van Canada en ligt ten westen van Groenland. Het eiland ligt voor het grootste gedeelte boven de poolcirkel. Er wonen 11.000 mensen en het is het op vier na grootste eiland ter wereld. William Baffin ontdekte het eiland in 1616 bij het zoeken naar een noordwest doorvaart. Sinds de jaren zeventig wordt er al geklommen op Baffin Island, maar deze beklimmingen vonden plaats in de zuidelijk gelegen Mount Asgard regio. Veel noordelijker liggen valleien als Sam Ford fjord en Stewart Valley. Het was pas in 1998 dat Stewart Valley voor het eerst bezocht werd door een klimexpeditie. Toen was deze vallei, 250 kilometer van de bewoonde wereld, het toneel van een Amerikaanse expeditie die een van de hoogste onbeklommen wanden voor zijn rekening nam, de Great Sail Peak.

Ook nu, acht jaar later, kan Stewart Valley nog steeds gezien worden als een van de grootste uitdagingen in de klimsport. Het biedt een rotsklimmer niet alleen de technische moeilijkheden zoals die van El Capitan, maar ook de lokatie en het klimaat zijn extreem, en het land is moeilijk te bereizen. Zo is een redding per helikopter uitgesloten in de periode dat de Nederlandse expeditie aanwezig is! Om nog een vergelijking met El Capitan en Yosemite te geven, de volgende quote is afkomstig van de fotograaf en Baffin Island expert Eugene Fisher: "if Yosemite Valley were located along one of these inlets it would count as a minor side fjord"... Vandaar dat het niet zal verbazen dat, ondanks de aantrekkingskracht van het fotomateriaal van dit gebied, er slechts zeer weinig succesvolle topbeklimmingen in Stewart Valley bekend zijn:

• In 1998 was de eerste succesvolle beklimming in Stewart Valley, van de Great Sail Peak, door een team onder leiding van Mark Synnott. De andere drie klimmers in het team waren Jared Ogden, de inmiddels overleden Alex Lowe en Greg Child, en zij werden aangevuld met de cameramannen John Catto en Gordon Wiltsie. Het team deed er 23 dagen over om de 1150m hoge route Rum, Sodomy and the Lash in de NW-wand te openen.
  
  
• In 1999 opende het Britse team onder leiding van 'Twid' Turner The Endless Day, een 900m hoge route op de Citadel Wall (in de buurt van de Great Sail Peak). De overige expeditieleden waren Jerry Gore, Shaun Hutson en Louise Thomas.
  
  
• In 2002 opende een Russisch team onder leiding van Alexander Odintsov in 16 dagen tijd een variant op Rum, Sodomy and the Lash, met de naam Rubikon. De overige klimmers van deze expeditie waren Valery Rozov, Alexander Kljonov, Mikhail Davy, en Alexander Ruchkin (aangevuld met een ondersteuningsteam van fotografen e.d., bestaande uit Ivan Samoilenko, Mikhail Bakin, Lev Dorfman en Dmitry Lifanov). Na afloop van de succesvolle beklimming basejumpte Valery Rozov in een "wing suit" vanaf de top in een minuutje naar beneden...
  
  
• In 2005 openden Drew Wilson, Kyle Dempster en Pete Dronkers "Grin and Barrett", een 800m hoge route op een verder naamloze wand (de overige expeditieleden waren Ross Cowan en Grover Shipman). Bij de afdaling verongelukte Drew Wilson dodelijk, doordat hij aan het verkeerde uiteinde van het touw abseilde.

Great Cross Pillar

De enige manier om de laatste 250 kilometer van het dorpje Clyde River naar Stewart Valley at te leggen is via de bevroren oceaan van de Baffin Bay. Dit houdt echter in dat expedities gebonden zijn aan de periode waarin de oceaan bevroren is. In de maanden mei en juni is dit het geval en zijn de temperaturen enigszins gestegen, zodat er geklommen kan worden op rots. 's Nachts zullen de temperaturen dalen tot twintig graden onder nul, terwijl ze eind juni overdag kunnen oplopen tot tien graden boven nul. In de maand juli zal de temperatuur nog verder stijgen, zodat het pakijs openbreekt en de teugtocht naar de bewoonde wereld wordt afgesneden. Alsof de technische moeilijkheid van de wanden en de artische omstandigheden nog niet genoeg zijn, moet er voor een succesvolle beklimming een paar weken in portaledges gebivakkeerd worden, zoals de geslaagde expedities hierboven laten zien!

Het verloop van de expeditie zal er ongeveer als volgt uit zien. Vier mei vliegt het team met een lijnvlucht van Amsterdam naar Montreal in Canada, waar zij eerder verzonden cargo zullen inklaren en laatste inkopen zullen doen. Vervolgens vliegen ze vanaf Ottawa met First Air via Iqaluit naar Clyde River (70'28'N, 68'36'W). Daarvandaan wordt er met een klein groep Inuit jagers de laatste 250 kilometer over het pakijs afgelegt. De reis met grote houten sleden duurt, afhankelijk van het weer, tussen de twee en vijf dagen.

Vervolgens zal er in Stewart Valley op een groot bevroren meer het basiskamp gemaakt worden, en gaan de Inuit terug naar Clyde River. Gedurende een periode van vijf weken zal geprobeerd worden om op één van de vele onbeklommen wanden een nieuwe route te openen. De interesse gaat daarbij uit naar een vertikale wand met een hoogte tussen de 800 en 1100 meter. De wand zal eerst gedeeltelijk voorzien worden van vaste touwen, totdat er een portaledge kamp kan worden ingericht op een acceptabele hoogte. Vervolgens gaat het team permanent de wand in, worden de vaste touwen meegenomen, en vanuit het hangende kamp wordt er verder geklommen tot er een toppoging kan worden ondernomen. De terugreis naar Clyde River en uiteindelijk naar Amsterdam zal half juni plaats vinden, en op dezelfde manier verlopen als de heenreis.

De expeditieleden zullen vanaf begin mei via bigwall.nl en climbing.nl iedereen op de hoogte houden van hun vorderingen. Naast de NKBV wordt de expeditie ook financieel ondersteund door Goretex en Nikwax. Dit soort expedities heeft altijd te kampen met een chronisch geldgebrek (want op een of andere manier moet de satelliet-verbinding met het thuisfront toch betaald worden), dus schroom niet om martin@bigwall.nl te benaderen met sponsorvoorstellen!

Bron: Stichting Klimexpedities

Ten noorden van Clyde River

Update: zie ook het verhaal over de voorbereiding van het team in Ettringen en de Vercors!

Update #2: lees ook het tweede verhaal over de voorbereiding.

Update #3: vanaf nu wordt er ook een logboek van de expeditie bijgehouden!