![[ Winter in Yosemite ]](/images/nieuws/winterinyosemite.jpg)
Winter in Yosemite
Na hun laatste expeditie naar Suriname vinden Martin
Fickweiler en Gerke Hoekstra
het toch echt tijd dat ze weer eens bigwall beklimmingen gaan ondernemen.
De twee klimmers hebben hun plannen dan ook al gesmeed en de tickets
richting Amerika staan geboekt op 5 januari. Met een hoofd vol ideeën en
vier haulbags vol met klimmateriaal en touwen, zullen ze in ieder geval gaan
proberen om een winterbeklimming van El Capitan te voltooien. Of dit ook gaat
lukken, hangt sterk af van de condities daar, volgens de Supertopo van
Yosemite is de kans gering:
"From November 15 till March the walls and the valley are relatively
empty with usually at least one five-day spell of good weather per
month. During a mild winter one to two weeks of great weather per month are
common. On any winter ascent prepare for the absolute worst, as Pacific storms
can last up to a week or longer and bring heavy snow and rain."
Mochten de klimmers nou niet de hele periode lang een storm uit zitten in
de wand dan zullen ze proberen wat nieuws over hun avonturen op bigwall.nl te zetten.
Deze onderneming dient, naast het hebben van plezier, als voorbereiding op
een wat groter project van komend voorjaar...
Bron: Stichting Klimexpedities.
14 december 2005.
Update van 10 januari 2005
Op 8 januari hebben Gerke en Martin een speedbeklimming van de tweedaagse
route Skull Queen
(V, 5.8, C2+) volbracht. In een totale tijd van acht uur wist het tweetal
deze dertien touwlengtes lange artief route te beklimmen. Ze waren 's ochtend
om half negen vertrokken en haalde de top van de Washington Column om half
vijf in de avond. Een half uur voor het invallen van de duisternis werd er aan
de moeilijke afdaling begonnen. Deze twee tot vier uur duurende afdaling wordt
in de zomer al afgeraden om in het donker te doen, laat staan in een ijzige
winternacht. Was het tweetal een half uur later op de top gekomen dan was een
overnachting zonder bivakspullen onvermijdelijk geweest. Om voldoende snelheid
te hebben in de route zelf koos het tweetal voor de 'shortfix' methode, en
klom iedere klimmer een blok van drie touwlengtes achter elkaar voor. Deze
'inklim' had zo'n grote impact, dat een rustdag onvermijdelijk was.
Gerke
en Martin maken zich nu klaar om El Capitan op te gaan. Maar vorlopig zijn de
weersvoorspellingen niet in hun voordeel.
Update van 18 januari 2005
Acht dagen na het Skull Queen avontuur topten Gerke en Martin voor de
tweede keer Zodiac
(5.7, A2). Dit keer in de winter!
Ze hadden drie dagen voor de beklimming gepland, maar pas na zes dagen werd
de top gehaald.
Door winterse omstandigheden en extreme run-off zijn ze
tot twee keer toe afgedaald en hebben daarbij hun klimtouwen gefixeerd. De
derde dag zijn ze via deze touwen weer omhoog gegaan en hebben vervolgens de
beklimming in vier dagen voltooid.
Buiten de harde omstandigheden bleek
ook het klimmen moeilijker dan in 2004. Uit estetisch oogpunt zijn er namelijk
door lokale klimmers veel gefixeerde plaatsingen verwijderd. Zo ontbraken er
op kritieke plaatsen pitons, copperheads en boorhaken. Dit maakte de route
avontuurlijker en interessanter, al konden ze hierdoor minder snel klimmen dan
van te voren gedacht.
De drie bivaks in de portaledge waren ondanks het zware winterweer redelijk
confortabel. Dankzij dubbele slaapzakken, ruim voldoende proviand en een radio
bleef het moreel hoog.
Vooral de zware ijsslag op de vijfde dag maakte
veel indruk. Door de steilheid van de route was dit echter nooit te
gevaarlijk.
Halverwege de zesde dag bereikten de twee met stralend weer de
top. De afdaling over de verrijste 'East Ledges' verliep beter dan verwacht en
waren ze terug in het dal voordat de pizzahut dicht was.
Update van 23 januari 2005
Martin en Gerke hebben een prachtige fotoserie (pop-up) opgestuurd met 11 foto's van hun winterbeklimming van de Zodiac. Een volgende foto verschijnt door op een foto te klikken...
Update van 23 januari 2005
Gerke
Hoekstra en Martin
Fickweiler blijken tijdens hun winterbeklimming van de Zodiac in Yosemite
ook nog handen vrij gehad te hebben om naast het klimmen en zekeren een
videocamera vast te houden. Het betekent dat we, na de
fotoserie (pop-up), een ruim 12½ minuut durende videoreportage van de beklimming in
de aanbieding hebben!