Persbericht 6 juli
Tijdens hun expeditie in het onbewoonde westelijke fjordengebied van Chili
hebben Nederlandse alpinisten ontdekt dat de beroemde Pius XI-gletsjer aan een
extreme spurt bezig is. De ijsstroom blijkt de laatste jaren kilometers te
zijn gegroeid en walst op dit moment eeuwenoude Patagoonse bossen plat. Dit is
des te opmerkelijker omdat de laatste jaren in de media veel berichten
verschenen die juist op het tegenovergestelde zouden moeten wijzen: namelijk
dat de snel krimpende gletsjers van Patagonië symbool staan voor de
wereldwijde klimaatverandering.
Het doel van de Nederlandse expeditie is het maken van beklimmingen in het
nauwelijks gekarteerde fjordengebied van westelijk Patagonië. Vervolgens
zou de Hielo Sur, de zuidelijke Patagoonse ijskap, de grootste landijsmassa
buiten de poolgebieden, op ski's worden overgestoken.
De Pius
XI-gletsjer met linksonder de monding van het Exmond-fjord.
Op 17 juni jongstleden verliet de groep van zes Nederlanders de Chileense
havenstad Punta Arenas aan boord van de Nederlandse schoener Abel Tasman. Dit
schip is eigendom van het Nederlandse echtpaar Jack Homma en Gerda Hoekstra
die er al tien jaar mee de wereldzeeën bevaren. Thans hebben ze het
Argentijnse Ushaia als hun thuishaven.
De expeditie bestaat voorts uit de Nederlandse alpinisten Marin Fickweiler,
Edwin Klerkx en Ronald Naar. De eerstgenoemde beklom eerder dit jaar in
Patagonië ook al de beroemde Torre Central del Paine, een van de
moeilijkste rotspieken op aarde. "In dit deel van Zuid-Amerika tref je 's
werelds meest uitdagende bergen," stelt Fickweiler. "Niet alleen is het weer
hier heel grillig, maar bovendien is het graniet jong en messcherp. En de
meeste toppen zijn volledig met rijp bedekt. Die combinatie vind je op geen
enkele andere plek op aarde."
Ook glacioloog Dr. Coen Hofstede, werkzaam bij het Alfred Wegener Instituut
in het Duitse Bremerhaven, behoort tot het team. Gedurende de tocht neemt
Hofstede in opdracht van de University of Maine sneeuwmonsters om de chemische
samenstelling in kaart te brengen. Hiermee hopen de Amerikaanse wetenschappers
weerpatronen te kunnen vaststellen, alsmede de oorsprong van eventuele
sneeuwvervuiling te kunnen detecteren.
Het unieke van deze expeditie is dat ze tijdens de australe winter
plaatsvindt. "De reden hiervoor is dat hartje winter, dus in juni, het
stormachtige weer van Patagonië enigszins tot bedaren komt," meldt
expeditieleider Ronald Naar, die eerder met Hofstede de ijskappen van
Groenland en Antarctica overstak. "Dat is zeker juist, maar het weer is nog
altijd erg bizar, met veel wind, potdichte mist en veel regen. We zijn hier de
afgelopen weken, op een handvol vissersbootjes na, geen mens
tegengekomen."
Er doen al jaren verhalen de ronde dat de gletsjers in dit gebied sterk op
hun retour zijn. Om dit te bewijzen staan er in het veelbesproken boek An
inconvenient truth van de Amerikaanse ex-presidentskandidaat Al Gore en in
publicaties van Greenpeace foto's van de situatie aan het begin van de vorige
eeuw en nu. "Desondanks is onder glaciologen bekend dat de Patagoonse
gletsjers op dit moment zeer gezond zijn en zelfs sterk groeiend, maar wat we
bij de Pius XI-gletsjer hebben waargenomen, slaat alles: in vergelijking met
veertig jaar oude kaarten is de ijsstroom zeker zo'n acht kilometer opgerukt,"
meldt Hofstede. "Het geweld van het oprukkende ijs is indrukwekkend:
eeuwenoude bossen worden door het ijs platgewalst." Hofstede heeft foto's
gemaakt, GPS-metingen gedaan en er zijn monsters van sneeuw en van omgeduwde
bomen genomen.
Morgen begint het team van drie bergbeklimmers en glacioloog Hofstede aan
hun skitocht over de zuidelijke Patagoonse ijskap. Midden op dit bizarre
gletsjerplateau hopen de drie alpinisten en de glacioloog de 3554 meter hoge
Cerre Moreno te beklimmen alvorens aan de afdaling naar de Argentijnse pampa's
te beginnen. Eind juli hoopt het team bij het dorpje El Chalten in
Argentinië weer de bewoonde wereld te bereiken.
Het
laatste gedeelte van de expeditie; op de kaart boven is links
het
Exmond-fjord aangegeven, rechts de Paso del Viento, in het
midden onder de
Cerro Moreno en boven de Lautaro; op de kaart onder zijn de mogelijke routes
aangegeven (dikke rode lijn)
Vorige pagina: bericht 4
juli - volgende pagina: bericht 14
juli