Bericht 15-17 juli

Op dinsdag 15 juli kregen we weer een voicemail (MP3) van Coen Hofstede. Helaas werd de verbinding wederom twee keer vroegtijdig verbroken. De transcriptie volgt hieronder.

Dit is Coen Hofstede vanaf de Zuid-Patagoonse ijskap. Het is nu dinsdag 15 juli, en we zitten op de NW-flank van de Cerro Morene op ongeveer 2.000 meter hoogte. We zijn hier gisteren aangekomen, en we hadden toen een hele mooie dag. We klommen langs de pas omhoog die naar Argentinië leidt, en boven op de pas aangekomen was het stralend weer, waardoor we in de verte goed Fitzroy en de Cerro Torre konden zien. Een prachtige skyline, en we zagen ook de pas waarlangs we omhoog moeten voor de Cerro Morene. Gisteren om een uur of vier maakten we hier kamp, met de bedoeling om een toppoging te doen. Maar in de loop van de avond werd het weer slecht en kwam er veel sneeuw, en werd het duidelijk dat we die toppoging voor vandaag op onze buik konden schrijven. We wachten nu op beter weer.

Voordat we die pas opkwamen die naar Argentinië leidt, hebben we stil gestaan omdat we gestopt werden door slecht weer. Het was white-out en we liepen door een gletsjergebied met veel spleten. We konden ons niet goed oriënteren en hebben toen kamp gemaakt. Dat is eergisteren geweest, en daarvoor hebben we twee dagen in noordelijke richting over de ijskap getrokken, ook in white-out condities. Als je over de ijskap zelf trekt, dan is er niet zoveel gevaar dat je in een spletengebied terecht komt. Het is juist in de passen waar het ijs hard stroomt, waar het ijs breekt en spleten vormt.

Dus die twee dagen daarvoor hebben we in een white-out wel kunnen reizen en kampjes gemaakt. Het was eigenlijk vrij saai. De dag daarvoor kwamen we op de ijskap, en hadden we wolkenvelden met zon: een prachtig lichtspel van de zon, die af en toe door de wolken heenbrak, en prachtige vergezichten. Onze reis begon daarvoor eigenlijk dat de Abel Tasman het Exmond-fjord binnenvoer. De Abel Tasman had motorproblemen, en kon niet verder varen. We zijn met een rubberbootje aan de kant afgezet, en daar is het bos gewoon groen. Vanaf zeeniveau zijn we begonnen te klimmen, en was het heel leuk omdat het ontzettend afwisselende dagen waren. Het was vooral nat en groen om te beginnen, en onze bagage was dermate veel dat (... verbinding wordt verbroken ...).

Dit is weer Coen Hofstede, de verbinding werd net weer verbroken, en ik pak het nu ongeveer op vanaf het moment dat we de zuidelijke ijskap naderen. We hadden dus een kamp op 300 meter, de dag erna op 1.000 meter, waarbij we eerst de sleetjes en niet-essentiële spullen omhoog brengen. Een dag daarna keerden we terug naar het kamp en namen onze tent en voedsel mee (... verbinding wordt weer verbroken ...).

Op woensdag de 16e kwam het volgende SMS-bericht binnen: "Al 2 dagen en nachten beestenweer, alleen morgen nog kans om de cerro Moreno te beklimmen. Daarna door over de ijskap richting de beschaving."

Op donderdag de 17e kregen we het volgende SMS-bericht: "Opnieuw slecht weer vanmorgen. Met nog 3 dagen proviand is het rijd om door te skiën richting de rand van de ijskap. Norgen verwachten we weer bomen te zien. Deze kant van de ijskap is veel kouder. IJs vormt zich op kleding en de sledes, en 's nachts ligt het dik op de tent.

Vorige pagina: bericht 14 juli - volgende pagina: bericht 23 juli