Bericht 19 juni

Door: Martin Fickweiler, aan boord van de Abel Tasman

We zijn vandaag vanaf Punta Arenas uitgevaren met schitterend weer. Even was het onduidelijk of we van de marine mochten vertrekken, maar na een kort overleg bleek dat onze permit vanuit Santiago aangekomen was. De Abel Tasman waarmee we deze expeditie ondernemen is een schitterend schip! Drieëntwintig meter lang en met een 10 mm dikke, stalen huid schijnbaar onverwoestbaar!

De Abel Tasman

Hoewel de dag goed begon, werden de omstandigheden steeds ruiger; de wind wakkerde aan en de zee liet regelmatig zijn grillige kanten zien. Bij windkracht zeven werden de zeilen gereefd en sloegen de golven over het dek. De wind kwam steeds uit een andere richting maar met enige hulp van de motor wisten we gemiddeld een snelheid te halen van 6 knopen. Nadat het daglicht al geruime tijd verdwenen was en we nog zeker drie uur in het donker, of bij gebrek aan bewolking, bij het schijnsel van de volle maan, door hebben gevaren zijn we uiteindelijk in een beschutte baai aangekomen waar we nu voor anker liggen.

De bergachtige omgeving wordt belicht door het witte maanlicht en op een schip dat volledig tot rust gekomen is in dit stille water genieten we van onze eerste, winterse avond in Patagonië. Als het morgenochtend om acht uur, half negen, licht wordt varen we door richting het gebied waar de Monte Sarmiento zich bevindt. Hoewel het niet meer dan acht uur per dag licht is, hopen we morgen op tijd te zijn om een eerste glimp van de Sarmiento op te vangen.

Vorige pagina: introductie - volgende pagina: bericht 20 juni