Bericht 20 juni

Door: Martin Fickweiler, aan boord van de Abel Tasman

Vandaag zijn we te voet op verkenning gegaan om een route naar de Monte Sarmiento te vinden. Het terrein was redelijk goed begaanbaar; dichte bebossing zorgde voor de nodige problemen, maar de moerrassen die we door moesten waren dankzij de vorst goed begaanbaar. Slechts af en toe verdwenen de schoenen in de modder. De route die we in eerste instantie vanuit onze ankerbaai 'Caleta Escandallo' volgden liep, na vier uur ploeteren, dood op een groot gletsjermeer, waarvan aan weerszijde steile, gladde rotswanden omhoog liepen en ons de doorgang onmogelijk maakte.

Een eerder gepasseerd zijdal aan de noordzijde van de vallei leek een oplossing te bieden voor dit probleem. We zijn het zijdal in gegaan tot een hoogte van 500 meter waar we een depot hebben achtergelaten met klimspullen, tenten en drie dagen voedsel. Door het complexe terrein en onzekerheid over het verloop van de rest van de route hebben we besloten het voedsel rantsoen met een dag te verhogen. Morgen zullen we voor een nacht of vier het schip verlaten om een poging te doen de Sarmiento te beklimmen. Hoewel de dagen kort zijn en de temperaturen laag is het met de wind goed gesteld; het is al twee dagen nagenoeg wind stil!

De 1 op 100.000 kaart van het Sarmiento massief die we in Santiago bij de Chillense Marine hebben gevonden is niet duidelijk genoeg om een route te bepalen voor de rest van de beklimming; we zullen dus per dag moeten kijken hoe verder te gaan. Zoals het er nu naar uit ziet hebben we nog zeker twee dagen nodig voordat het echte klimmen gaat beginnen.

Vorige pagina: bericht 19 juni - volgende pagina: bericht 27 juni